“Zuster Anna, zuster Anna… ziet gij nog niets komen?”

 

Deze fameuze zinsnede stamt uit het Griezelsprookje ‘Blauwbaard’, een gruwzame volksvertelling die voor het eerst werd opgetekend door Charles Perrault in 1697.
Frederick Haverkate maakte een gemoderniseerde hervertelling van dit unieke Sprookje, waaraan hij spannende en romantische elementen toevoegde. De onvoorstelbare en vasthoudende liefde van een vrouw voor haar moorddadige man is een thema dat Frederick nieuw toevoegde aan deze vertelling. Maar kan haar liefde haar man ook daadwerkelijk veranderen?
U kunt Fredericks hervertelling gratis lezen.
De herfst is het perfecte jaargetijde om dit Sprookje –dat zindert van emotie en dat je hart sneller doet kloppen- eens te gaan lezen. (vanaf 14 jaar!)

Kabouters, Elfen, Tovenaars… Verhalen, Aforismen, Taoïstische wijsheden…

 

Graag maak ik u even wegwijs op de website van Nieuwe Sprookjes!

In de Sprookjescatalogus vindt u een deel van de 293 Sprookjes en Fantasy-verhalen die ik geschreven heb. Sprookjes die leuk zijn voor kinderen (of volwassenen met een jeugdig hart) zoals die over Kabouter Knabbelkoekie©, dat lieve en dappere Kaboutertje dat verzot is op marmelade en allerlei bijzondere avonturen beleeft, alleen of samen met zijn Dierenvriendjes.
U vindt in de Sprookjescatalogus ook de spannende en griezelige Heksentrilogieën die vaak afgestemd zijn op de volwassen lezer en zich bewegen in genres als Misdaad, Thriller, Historische Fantasy, Sciencefantasy en Griezelfantasy. Niet alle Heksentrilogieën zijn voor volwassenen: er zijn ook spannende en grappige Heksentrilogieën waar kinderen van zullen smullen, zoals Het Kaaskreng (AL) of De Duivelin van De Schlucht (AL).
Heeft u even genoeg van Heksen, Kobolden en andere Sprookjeswezens? Lees dan eens een van mijn korte verhalen (enkele zijn gratis te lezen op de site), of verdiep u in Fredericks Taoïsme.
Meer levenswijsheid vindt u onder Aforismen: korte spreuken waar men lang over na kan denken. En als u vervolgens met enige weemoed terugdenkt aan al die beroemde Sprookjes die u als kind al werden voorgelezen (zoals Hans en Grietje of Het Meisje met de Zwavelstokjes), dan kunt u de moderne hervertellingen die ik hiervan met veel zorg en liefde gemaakt heb, gratis lezen op deze site.
Maar deze website biedt u nog veel meer. Bent u geïnteresseerd in de magie van het weer? De schoonheid van dauwdruppels, de kracht en het schokeffect van donder en bliksem? Bladerend naar beneden vindt u in Het Magisch Woordenboek beschrijvingen van meteorologische fenomenen als hagel, sneeuw, mist, rijp en regen.
In hetzelfde Magische Woordenboek kunt u ook gefascineerd raken door astronomische fenomenen als de zon, de maan en de sterren. Lees daar gelijk even het kopje Algemene Informatie want dan weet u meteen weer hoe het zit. Want wat draait er ook alweer om wat en hoe zat het toch met planetenstelsels, sterrenstelsels en de Melkweg?

Ten slotte nog de hamvraag: bestaan Spoken nu wel of niet?
Tja, laat ik zo het zo zeggen: wèl in mijn Sprookjes!
Ik wens u veel surf- en leesplezier op de website van Nieuwe Sprookjes!

Frederick Haverkate
Sprookjesschrijver

[de laatste actualisering van deze website vond plaats op 22 oktober 2018]

Op zoek naar spanning en griezeligheid?

Sfeervol en huiveringwekkend, soms geestig en komisch, maar meestal mysterieus, macaber en ijzingwekkend!

Lees hoe Meester Grijs...

 ... een jonge vrouw helpt die alle artsen al had geraadpleegd.
Hoe hij omgaat met een zeer oude man die niet lijkt te kunnen sterven.
En hoe je de Tao kunt leren van de vogel…

Over een Tovenaar...

 ... die zich stierlijk verveelt omdat hij toch alles al kan. Over een appel die verliefd wordt op een sinaasappel en waarom pa Appel daar zeer op tegen is. Over een koket meisje dat zich alleen maar lijkt te interesseren voor dure kleren en lederen laklaarsjes, tot ze Ot De Marmot ontmoet. En over een prachtige en lieve libelle die erg veel aandacht krijgt van de mensen en daar een beetje genoeg van heeft; ze besluit een dag te ruilen met Plompie, een dikke libelle die wel wat aandacht kan gebruiken.
En over talloos veel meer!!!

Halloween (woensdag 31 oktober 2018)

Halloween wordt elk jaar op 31 oktober gevierd, doorgaans ’s avonds. De oorsprong van Halloween vinden wij in Ierland: het is een Keltisch feest.
De Kelten vierden namelijk op 1 november nieuwjaar, en de 31ste oktober was dus hun oudejaarsdag! De Keltische religie is erg bijzonder en rijk, evenals hun mythologie. Zij geloofden niet in één God, maar waren polytheïstisch. (polytheïsme = veelgodendom)
De Kelten geloofden in natuurwezens als Elfen, Fabeldieren, Feeën en Pixies (een Pixie is een Aardmannetje of Kabouter), maar zij kenden ook vele Goden en Godinnen. Zo was Litavis de Keltische Moedergodin, Camulos de God van de Oorlog, Taranis (de Donderaar) was de God van de Donder en Iverix was de God van de Taxus (een giftige naaldboom) en hiermee de God van Leven en Dood: de Beschikker.
Icovellauna was een Watergodin en Nimf, en Sucellus was niet alleen God van Bos en Landbouw, maar ook God van Wijn en Whisky. Whisky is een woord dat afkomstig is uit het Oud-keltisch, de betekenis ervan is ‘levenswater’.
Een druïde was bij de oude Kelten de priester en wijze man.

Spannend is dat de Kelten ervan overtuigd waren dat de levenden en de geesten van de doden vrij dicht bij elkaar stonden en dat in het bijzonder op Halloween de geesten van dode mensen bijna zichtbaar werden en soms zelfs even zichtbaar.
Dat kon gevaarlijk zijn, want een enkele dode wenste weer levend te worden, maar had hiervoor een lichaam nodig. Zo kon een geest dan een levende bezetten (‘overnemen’) op Halloween, waardoor de levende stierf en de dode zijn ziel weer in een lichaam kon stoppen en als levend mens het nieuwe jaar kon gaan vieren!

Maar Halloween was een heidens feest en Paus Gregorius de Vierde deed er dan ook alles aan om het feest uit te bannen. Halloween bleek evenwel te zeer verankerd in de volksaard en het geloof van de mensen, daarom besloot de Paus het feest te laten bestaan, maar wel om te benoemen en op de volgende dag te laten plaatsvinden. Dit werd Allerheiligen, dat jaarlijks wordt gevierd op 1 november. Op Allerheiligen worden alle heiligen van de rooms-katholieke kerk herdacht.
Het woord Halloween is afgeleid van ‘All Hallows Eve’ en dat betekent ‘De Vooravond van Allerheiligen’, want ‘Eve’ is het Engelse woord voor ‘Vooravond’.

Later begon men Halloween in Amerika te vieren; het feest werd daar erg geliefd, de mensen vieren er Halloween heel enthousiast en uitbundig. Men holt pompoenen uit en zet er een lichtje in, dit alles bedoeld om de boze geesten te verjagen.
Kinderen gaan met deze verlichte pompoenen langs de deuren en roepen ‘Trick or treat’, dat betekent zoveel als ‘Geef ons iets lekkers (a treat), of wij halen een naar geintje met u uit (a trick)’.
Tegenwoordig voeren kinderen eerst een klein stukje op (toneelspel) of zij zingen een liedje.

In Nederland leeft deze traditie ook voort, alleen vieren wij het niet op 31 oktober, maar op 11 november: dit is ons Sint-Maartensfeest, waarop kinderen niet met pompoenen maar met verlichte lampionnen de straat op gaan en bij mensen aanbellen voor snoep, koek, noten of fruit.

Halloween is dus het feest van de enge dingen geworden, van gezellig griezelen, enge kostuums aantrekken en elkaar de stuipen op het lijf jagen!

COPYRIGHT F. HAVERKATE/NIEUWE SPROOKJES

Spoken tijdens Halloween

Wie voor Spook wil spelen, drapeert een wit laken over zich heen en maakt er twee kijkgaten in. Dat wij een Spook op deze manier uit plegen te beelden, is niet voor niets zo. Spoken werden al in vroeger eeuwen waargenomen als vage gestalten, als schimmige wezens die wit oplichtten in het duister. Vaak nam men in realiteit lichtvlekken van de maan waar die door een venster naar binnen vielen of verschijningen die door het licht- en schaduwspel van kaarsen werden veroorzaakt, maar soms was er geen aannemelijke verklaring voor de verschijning die men zag te geven.
Spoken zijn vaak verbonden aan een huis of een kasteel. Alhoewel in Nederland enkele spookhuizen zijn te vinden, staan de meeste toch in Engeland, Schotland en Ierland. Ook Duitsland is enkele spookhuizen en –kastelen rijk: zo is er in Würzburg een spookhuis in de ongebruikelijke vorm van een klooster. Hier leefde vroeger een non die speciale kruiden door het eten van de andere zusters mengde, met als doel ze te betoveren. De non werd als Heks gezien en onthoofd waarna haar lichaam verbrand werd. De Geest van deze non spookt nog steeds door de zuilengalerijen van dit klooster.

Een Spook is vrijwel altijd de Geest van een in onvrede, haat of door geweld gestorven Mens. Drama’s die zich voltrokken in oude kastelen waar een man zijn vrouw vermoordde, of een vrouw haar kind, blijken levend in de herinnering te worden gehouden door de rusteloos ronddolende ziel van de vermoorde. Die vindt geen vrede met zijn dood en komt daarom de levenden lastigvallen.
Spoken zijn soms vaag zichtbaar –vooral ’s nachts-, het zijn dus geen Geestverschijningen (zie aldaar) die geen gestalte hebben en volledig onzichtbaar zijn. Spoken zijn doden die soms weer levend willen worden, om wraak te nemen op hun moordenaar bijvoorbeeld. Hiertoe zijn zij als roofdieren op zoek naar een prooi: een levend Mens, wiens lichaam zij kunnen overnemen, waardoor de levende sterft en de dode weer kan gaan leven. Het moment bij uitstek waarop dit mogelijk zou zijn is Halloween (31 oktober), omdat de lucht dan bijzonder ijl en vluchtig is en de levenden en de doden dichter bij elkaar staan dan men misschien wel zou wensen.
Maar Spoken trachten ook hun eigen lichaam te hervinden of zich op eigen kracht weer te materialiseren. Op de momenten waarop dit gebeurt, worden Spoken even zichtbaar voor Mensen: als een witte schim, of als een vage gestalte.
Soms ook kan men het Spook waarnemen als de Mens die hij was op het moment van het misdrijf. De vrouw die door haar man vermoord werd, manifesteert zich dan aan de bezoeker van het Spookkasteel als vrouw met een dolk door haar hart, de bloedvlekken duidelijk zichtbaar.
Toch zijn het altijd kortstondige momenten van zichtbaarheid: in een flits ziet de onschuldige bezoeker van een Spookkasteel de vermoorde vrouw met de dolk die haar man haar in het hart stak, maar een paar tellen later is de verschijning weer weg.
Ook kan de Spookverschijning helemaal niet zichtbaar worden als de Mens die hij eens was, maar wel zicht- of hoorbaar worden door zijn daden. Dan breekt er plotseling een vaas, zonder dat er iemand in de buurt was, of er wordt een spiegel gebroken in een vertrek zonder Mensen.
Het boe-roepen dat een Spook doet, was oorspronkelijk niet een kortaf ‘BOE!’, maar een soort huilend geweeklaag, een langgerekt ‘boe-oe-oe-oeh’ waarbij de toonhoogte in golven op en neer ging. De bezoeker van een Spookkasteel die toevallig zo’n klaagzucht van een dode hoort, vertelt steevast dat deze boe-roep door merg en been gaat.

Geschreven door Frederick Haverkate
© F. Haverkate/Nieuwe Sprookjes

Heksensabbat & Halloween

Een Heksensabbat is een geheime en mysterieuze bijeenkomst van Heksen, waarop zij dansen en bepaalde rituelen uitvoeren.
Traditioneel zijn er twee dagen in het jaar waarop de lucht bijzonder ijl en dun is en de elektromagnetische straling in de ether zeer gunstig zou zijn voor een contact met de geesten van dode mensen.
Dit zijn het oeroude begin van de zomer (1 mei) en het oeroude begin van de winter (1 november). De Heksensabbat vindt plaats in de nacht vóór 1 mei, dus op 30 april. 30 april wordt ook wel Walpurgisnacht genoemd.
Zeer lang geleden bestonden de maanden juli en augustus nog niet en telde het jaar dus 10 maanden. De Romeinse keizers Julius Caesar en Augustus vernoemden –als uiting van zelfverheerlijking- twee maanden naar zichzelf waardoor het jaar op 12 maanden uitkwam.
De nacht voor het oeroude begin van de winter is 31 oktober, dan wordt Halloween gevierd.
Heksen ontsteken tijdens de Walpurgisnacht vuren en zij zouden ook contact met de Duivel zoeken.
Heksensabbatten vinden plaats op een berg, de bekendste locatie is De Blocksberg in het Harz-gebergte in Duitsland.
Walpurgisnacht dankt haar naamgeving aan een Engelse non –Walpurga- die later abdis werd in Duitsland.
In Nederland was 30 april gedurende lange tijd Koninginnedag; om die reden heeft zich hier geen Heksensabbat-traditie van betekenis ontwikkeld.

Geschreven door Frederick Haverkate
© F. Haverkate/Nieuwe Sprookjes

Uitgelichte Sprookjes