Maak kennis met de schrijver van Nieuwe Sprookjes...

De bedenker en schrijver van alle NIEUWE Sprookjes op deze site is Freek Herbert Haverkate (Amsterdam 1965), kunstenaarsnaam Frederick.

Als klein kind was hij altijd blij wanneer de juf zei: “Nu mogen jullie even iets voor jezelf doen.” Frederick tekende dan spoken. Soms gaf hij ze namen, soms nummerde hij ze. Maar hij bleef alleen maar spoken tekenen. Toen hij op school nog maar nauwelijks wat schrijven had geleerd, nam hij thuis gelijk de pen ter hand en hij schreef zijn eerste verhaaltje. Trots toonde hij dit verhaaltje van enkele regels aan zijn moeder. Het was ondertekend met: ‘gesreefen door Freek’.

Als tiener deed hij fanatiek aan basketballen: afgezien van wedstrijden in het weekend, trainde hij 4 keer per week. Toch verscheen hij dikwijls te laat op de training, omdat hij de Sprookjes van Grimm aan het lezen was en zich hier maar met moeite van wist los te rukken.
Toen hij twaalf was, bedacht hij een eigen taal: de Kleksie-taal die nu nog voorkomt in Sprookje A16a.

Als gymnasiast bleef Frederick een grote fascinatie voor Sprookjes houden. Hij las sagen en volksverhalen die gebundeld waren door Dr. Tjeerd W. R. de Haan en wilde alles weten over witte wieven, maar ook over Engelse kastelen waar het zou spoken. Op school koos hij als speciaal onderwerp J. J. Slauerhoff, want diens romantische boeken lagen hem na aan het hart.

Naast schrijven componeerde hij muziek voor piano. Dit zou later zijn vakgebied worden, want hij studeerde klassiek piano aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht bij Ton Hartsuiker en Herman Uhlhorn. Na zijn afstuderen gaf hij pianoles aan talloze pupillen in het hele land en hij speelde vele concerten, onder meer huisconcerten en concerten voor senioren.

In 2000 emigreerde hij naar Duitsland: hij woonde 6 jaar in Thüringen, door de Duitsers 'Het Groene Hart' van hun land land genoemd.
De vele boswandelingen die hij daar maakte, vormden een grote inspiratiebron voor hem.

Toen hij in 2006 terugkeerde naar Nederland, begon hij voor het eerst met het idee te spelen het schrijven serieus te gaan nemen. Zijn voornaam veranderde hij in het Oudnederlandse Frederick, omdat hij vond dat dit een ‘sprookjesachtig charisma’ over zich had.

Frederick heeft 3 lievelingsschrijvers: Dostojevski, W. F. Hermans en Couperus.